ნორვეგიული ტყის კატა: ხასიათი, ბეწვი, მოვლა და ჯანმრთელობა

ნორვეგიული ტყის კატა (Norwegian Forest Cat, ნორვეგიულად skogkatt) დიდი, ძლიერი, გრძელბეწვიანი კატაა, რომელიც ჩრდილოეთის ცივ კლიმატს მოერგო. გრძელი, წყალგაუმტარი ზედა ბეწვი და მატყლისებრი ქვედა ბეწვი აქვს, ყურებზე კი ფოჩები. აქ ნახავ, საიდან მოდის ჯიში, რა ზომისაა, როგორი ხასიათი აქვს და რას უნდა მიაქციო ყურადღება ჯანმრთელობის კუთხით.

ყავისფერი ზოლიანი ნორვეგიული ტყის კატა ხავსიან ლოდზე ზის

ნორვეგიული ტყის კატის წარმოშობა

ჯიშის წინაპრები, სავარაუდოდ, ის კატები იყვნენ, რომლებიც ნორვეგიაში ვიკინგებმა ჩაიყვანეს დაახლოებით ახ. წ. 1000 წელს. შესაძლოა, მათ შორის გრძელბეწვიანი კატებიც ყოფილიყვნენ. ეს კატები, ალბათ, ვიკინგების გემებზე თაგვებს იჭერდნენ, შემდეგ კი საუკუნეების განმავლობაში ნორვეგიის ტყეებსა და ფერმებში ცხოვრობდნენ. ნორვეგიულ ლეგენდებში ნახსენებია მთის „ფერია-კატა“, რომელიც ციცაბო კლდეებზე ადიოდა.

1938 წელს ოსლოში ჯიშის პირველი კლუბი დაარსდა. მეორე მსოფლიო ომის დროს შინაურ კატებთან შეჯვარების გამო ჯიში თითქმის გაქრა, მაგრამ კლუბის პროგრამამ იგი გადაარჩინა. 1950-იან წლებში მეფე ოლაფ V-მ ის ნორვეგიის ოფიციალურ კატად გამოაცხადა. FIFe-მ ჯიში 1970-იან წლებში დაარეგისტრირა. FIFe-ს 2024 წლის სტატისტიკით, ის მეექვსე ყველაზე პოპულარული ჯიში იყო.

ზომა და წონა

ნორვეგიული ტყის კატა ძლიერი აღნაგობისაა და საშუალო კატაზე დიდია.

მაჩვენებელი	მამრი	მდედრი
წონა	4,5–9 კგ	3,6–8 კგ
ბეწვი	გრძელი, ორშრიანი, წყალგაუმტარი

გარეგნობა

ტანი გრძელი და მყარია, ფეხები გრძელი, კუდი ფუმფულა. თავი ტოლგვერდა სამკუთხედის ფორმისაა, ძლიერი ნიკაპით და სწორი პროფილით. მრგვალი ან კვადრატული თავი ნაკლად ითვლება. თვალები ნუშისებრი და ირიბად დაყენებულია, ნებისმიერი ფერის. ყურები დიდი, ძირში განიერი, მაღლა დაყენებული და ფოცხვერივით ფოჩები აქვს.

ბეწვი ყველაზე სქელია ფეხებზე, მკერდსა და თავზე. ქვედა ბეწვი კისერთან „საყელოს“ ქმნის. ფერი შეიძლება თითქმის ნებისმიერი იყოს.

ვერცხლისფერი ნორვეგიული ტყის კატა ხის ტანზე ძვრება

ხასიათი

ნორვეგიული ტყის კატა მეგობრული და ჭკვიანია, ადამიანებთან ზოგადად კარგად ეწყობა და ბევრი ენერგია აქვს. ხშირად მაღალ, ჭიკჭიკისმაგვარ ხმებს გამოსცემს. ძლიერი კლანჭების გამო შესანიშნავად ცოცავს, კლდეებზეც კი. გარეთ მცხოვრები კატები კარგი მონადირეები ხდებიან, თუმცა ჯიში ბინაში ცხოვრებასაც ეგუება. ერთი კვლევის მიხედვით, მისი კნუტები სიამურ, ორიენტალურ და აბისინიურ კნუტებზე მეტად იკვლევდნენ გარემოს და გაქცევას ცდილობდნენ.

მოვლა

ორშრიანი, გრძელი ბეწვი რეგულარულ დავარცხნას საჭიროებს, განსაკუთრებით კისერზე, მკერდსა და ფეხებზე, სადაც ყველაზე სქელია. ენერგიულ და ცოცვის მოყვარულ კატას მაღალი, მყარი საფხეკი და ასაძრომი თაროები სჭირდება.

კატას საკუთარი რბილი, თბილი საწოლიც გამოადგება. ჩვენი ძაღლის საწოლების კოლექციის პატარა და რბილი მოდელები კატასაც კარგად მოერგება.

ქალი წითელ-თეთრ ნორვეგიულ ტყის კატას სავარცხლით ავარცხნის

ჯანმრთელობა

გლიკოგენის დაგროვების დაავადება, IV ტიპი (GSD IV). იშვიათი, მაგრამ შეიძლება ფატალური იყოს. მას GBE1 გენის ცვლილება იწვევს.
მენჯ-ბარძაყის სახსრის დისპლაზია. მენჯ-ბარძაყის სახსრის იშვიათი, ნაწილობრივ მემკვიდრეობითი დაავადება.
კარდიომიოპათია. ინგლისში საჯიშე ჩანაწერების ანალიზმა მემკვიდრეობითი გულის დაავადების ნიშნები აჩვენა.
ეოზინოფილური გრანულომა. 2005 წლის კვლევა მის მემკვიდრეობით ხასიათზე მიუთითებს.

ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული ნებისმიერი პრობლემის შემთხვევაში მიმართე ვეტერინარს. აქ მოცემული ინფორმაცია ზოგადია და ვეტერინარის კონსულტაციას ვერ ჩაანაცვლებს.

რა უნდა ჰკითხო მომშენებელს

თუ ჯიშიან კნუტს ყიდულობ, სთხოვე მომშენებელს, აჩვენოს მშობლების ჯანმრთელობის შემოწმების შედეგები. ამ ჯიშისთვის განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია: GSD IV-ის დნმ-ტესტი, მშობლების გულისა და მენჯის შემოწმება. კნუტთან ერთად აიღე აცრების ჩანაწერი და, თუ აქვს, საჯიშე მოწმობა.