აბისინიური კატა: ხასიათი, ბეწვი, მოვლა და ჯანმრთელობა

აბისინიური კატა (Abyssinian), მოფერებით „აბი“, ერთ-ერთი უძველესი აღიარებული ჯიშია. მისი მთავარი ნიშანია „ტიკინგიანი“ ბეწვი: თითოეულ ღერზე რამდენიმე ფერის ზოლია, ამიტომ ბეწვი ერთდროულად თბილი და მბზინავია. დიდი, მახვილი ყურების გამო გარეულ კატას წააგავს. აქ ნახავ, საიდან მოდის ჯიში, როგორი ხასიათი აქვს, როგორ უნდა მოუარო და რას უნდა მიაქციო ყურადღება ჯანმრთელობის კუთხით.

მოწითალო აბისინიური კატა მზიან ქვაზე დგას

აბისინიური კატის წარმოშობა

ჯიშმა სახელი იმიტომ მიიღო, რომ ინგლისში გამოფენილი პირველი ასეთი კატები აბისინიიდან, დღევანდელი ეთიოპიიდან ჩაიყვანეს. ხშირად იხსენებენ კატას, სახელად ზულას, რომელიც ბრიტანელმა გენერალმა რობერტ ნეპირმა 1868 წელს ჩაიყვანა, თუმცა ბევრი მომშენებელი თვლის, რომ ის ნამდვილი აბისინიური არ იყო. გენეტიკური კვლევები კი ჯიშის ფესვებს სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიასა და ევროპაში აჩვენებს.

ჯიში დიდ ბრიტანეთში ჩამოყალიბდა და GCCF-მა 1929 წელს აღიარა. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ბრიტანეთში ის თითქმის გაქრა და კატების შემოყვანა სხვა ქვეყნებიდან გახდა საჭირო. 2007 წელს პირველი კატა, რომლის სრული გენომი გამოქვეყნდა, აბისინიური იყო, სახელად სინამონი. CFA-ს 2022 წლის რეიტინგში აბისინიური 46 ჯიშს შორის მე-7 ადგილზე იყო.

ზომა და წონა

აბისინიური მოქნილი, წვრილძვლიანი, მაგრამ კუნთოვანი კატაა გრძელი ფეხებითა და გრძელი, ბოლოსკენ წაწვეტებული კუდით.

მაჩვენებელი	მონაცემი
წონა	3,6–5,4 კგ (საშუალოდ 4,5 კგ)
სიმაღლე	20–25 სმ
ბეწვი	მოკლე, მკვრივი, ტიკინგიანი

გარეგნობა და ფერები

თავი ზომიერად სოლისებრია, ყურები დიდი და წამახვილებული, თვალები ნუშისებრი: ოქროსფერი, მწვანე, თხილისფერი ან სპილენძისფერი. შუბლზე ხშირად ზოლიანი კატისთვის დამახასიათებელი „M“ ნიშანი აქვს. ბეწვის თითოეულ ღერს ღია ძირი და სამი-ოთხი მუქი ზოლი აქვს, ხერხემლის ხაზი და კუდი კი ყოველთვის უფრო მუქია. კნუტები მუქი ბეწვით იბადებიან, რომელიც რამდენიმე თვეში ღიავდება.

კლასიკური ფერი თბილი მოწითალო-ყავისფერია შავი ტიკინგით (ruddy ან usual). გვხვდება ასევე დარიჩინისფერი (sorrel), ლურჯი, ირმისფერი (fawn), ზოგ რეესტრში შოკოლადისფერი და იასამნისფერი, ასევე ვერცხლისფერი ვარიანტები.

ხასიათი

აბისინიური ძალიან სოციალური და აქტიურია. კალთაში ჯდომა დიდად არ უყვარს: ხშირად მოძრაობაშია, ან რამეს იკვლევს, ან თამაშობს. ბევრ ყურადღებას ითხოვს და პატრონს ძაღლივით ეჯაჭვება. ცნობისმოყვარეობისა და თამაშის სიყვარულის გამო მას „კატების სამეფოს კლოუნს“ ეძახიან. სოციალური ხასიათის გამო სხვა კატებთან ერთადაც კარგად ცხოვრობს. ჩვეულებრივი „მიაუს“ ნაცვლად ხშირად რბილ, ჭიკჭიკისმაგვარ ხმებს გამოსცემს.

მოვლა

მოკლე, მკვრივ ბეწვს ბევრი მოვლა არ სჭირდება, საკმარისია პერიოდული დავარცხნა. მთავარი მოთხოვნილება მოძრაობაა: აბისინიურს სჭირდება მაღალი საფხეკი, თაროები ასაძრომად და ყოველდღიური თამაში. თუ დიდხანს მარტო რჩება, მეორე კატა შეიძლება კარგი მეგობარი იყოს.

კატას საკუთარი რბილი, თბილი საწოლიც გამოადგება. ჩვენი ძაღლის საწოლების კოლექციის პატარა და რბილი მოდელები კატასაც კარგად მოერგება.

ქალი აბისინიურ კატას ბუმბულიანი სათამაშოთი ეთამაშება

ჯანმრთელობა

თირკმლის ამილოიდოზი. მემკვიდრეობითი თირკმლის დაავადება, რომელიც აბისინიურებში აღწერილია.
ბადურის მემკვიდრეობითი დეგენერაცია (rdAc). სიბრმავეს იწვევს. შვედეთში მისი გავრცელება 45%-დან 2008 წლისთვის 4%-ზე ნაკლებამდე შემცირდა.
ინფექციური პერიტონიტი (FIP). ავსტრალიურ და ამერიკულ კვლევებში აბისინიური ამ დაავადების შემთხვევებში მოსალოდნელზე ხშირად აღირიცხა.

ამავე დროს, ურატული შარდის ქვები აბისინიურებში ძალიან იშვიათად აღინიშნა.

ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული ნებისმიერი პრობლემის შემთხვევაში მიმართე ვეტერინარს. აქ მოცემული ინფორმაცია ზოგადია და ვეტერინარის კონსულტაციას ვერ ჩაანაცვლებს.

რა უნდა ჰკითხო მომშენებელს

თუ ჯიშიან კნუტს ყიდულობ, სთხოვე მომშენებელს, აჩვენოს მშობლების ჯანმრთელობის შემოწმების შედეგები. ამ ჯიშისთვის განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია: ბადურის დეგენერაციის (rdAc) დნმ-ტესტი და მშობლების თირკმლის მდგომარეობა. კნუტთან ერთად აიღე აცრების ჩანაწერი და, თუ აქვს, საჯიშე მოწმობა.